Daima her çıkışın bir inişi olduğuna inanmışımdır.
Basit bir mantıktır ama dümdüzdür, işlevseldir.
Son günlerin kent gündemine oturan Akp Kadın Kolları Kongresine değinmek istiyorum.
AKP‘nin il kadın kolları kongresinde nasıl bir tiyatro oynandığını anlamak için siyaseti çok iyi bilmeye gerek yok diye düşünüyorum.
Bu kongreye bakarak, genel bir fotoğraf çekmek mümkün.
Akp‘de demokrasi naralarının nesnel bir figürden ibaret olduğu apaçık ortada. Başbakanın gerek devlet yönetiminde, gerekse parti örgütünde biat kültürünü benimsediğini, “ben ne dersem o olur” dayatmasını biliyorduk. Ancak bunun çok değer verdiği kadınlar üzerinde geçerli olmadığına ben bile inanmıştım.
Başbakan her seferinde kadınların siyasette çoğalmasından taraf olduğunu ifade ediyordu. Bunu da en çok kadın adayla yola çıkan parti olarak perçinlemişti.
Bu kongrede gördük ki, biat etmez de izinsiz bir yere talip olursan, bunun adı demokrasi değil, sürüden ayrılmadır.
*****
E malum, sürüden ayrılanı kurt kaparmış.
Sultan Öztürk sürü psikolojisindense demokrasi daha yeğdir diye düşünmüş ama düşünmez olaymış.
Aslında il başkanı Sayın Civelek kendisine günler evvelinden, hatta son güne kadar gerekli mesajı iletmişti.
Baktılar olmadı, en iyisi belden aşağı vurmak denildi.
Hemen aile hayatı mercek altına alınan Sultan Öztürk,
“Çamur at izi kalsın” iğrençliğiyle linç edildi.
Hem de öz babası aracılığıyla… O nasıl bir babaysa..?
Baba çeşitlerinin tanımlamasına hiç girmeyeceğim.
Zaten herkes takdir ettiği yere koydu malum babayı…
Sultan hanımın babasına şaşırmıyorum. Parçalanmış bir ailenin baş aktöründen, evladının arkasında durması beklenemezdi.
Asıl merak ettiğim, Sultan Öztürk‘ün babasına bu açıklamayı yapma zamanlamısını yaptıran kişilerin kim olduğu?
*****
Mahmut Civelek il başkanlığına geldiğinde, Zeki Aygün‘den daha uyumlu, daha ılımlı, daha vicdani, daha demokrat, daha örgüt bilincinde biridir diye düşünmüştüm nedense…?
Ama deyim yerindeyse çuvalladı.
Bir il başkanı taraf olur da bu kadar ayrımcı olur mu?
Sultan Öztürk‘ü desteklemiyor olabilir ama bunun karşılığı,
“Sultan Öztürk‘ü istemiyoruz” şeklinde ki açıklama değildir.
Bunun karşılığı şu olmalıydı: “Biz mevcut il kadın kolu başkanımızla uyum içinde çalışıyoruz. Kendisinden memnunuz ve desteğimiz tamdır.”
Sizce de doğrusu bu değil mi?
Sayın Civelek hepimizden daha iyi biliyor doğrusunu.
Dedim ya, örgüt bilinciyle yetişmiş bir siyasetçi.
Gel gelelim amaç bağcıyı dövmek olunca, söylemler ve hedefler değişiveriyor. Burada il başkanının üç yanlışı var:
Birincisi; Sultan Öztürk‘ün demokrasi gereği aday olma hakkına saygı duymalıydı. İkincisi; Sultan hanımı desteklemese de “kendisini istemiyoruz” şeklinde provokeye açık söylem kullanmamalıydı. Üçüncüsü ise, bir kadının özel hayatıyla linç edilmesine seyirci kalmamalıydı. Bu söylem ve davranışları karşısında AKP il başkanını üç hayırla yerine uğurluyoruz.
*****
Konunun diğer bir yönünü ele almak istiyorum.
Adı Sibel Gönül
AKP Kocaeli ikinci dönem milletvekili.
Partisinin kongresinde divan başkanı. Yani kongrede olası bir tartışmada ortamı yatıştıracak, kendisine saygı duyulacak tek kişi.
O ne yaptı peki..? Gerilimin fitilini ateşledi.
Asi kadın Sultan Öztürk‘ü dizginleyemeyeceğini anlayınca,
Sultan hanımın listesinde ki yönetici adaylarına mikrofondan eve dönüş çağrısı yaptı. Listede ki zavallılar da koşarak Sibel ablalarının kucağına oturdu.
“Valla haberimiz yoktu Sibel abla, Sultan hanım bizi yazmış, inanın bilmiyorduk” yalanına sığındılar. Bu görünen yüzü.
Görünmeyen tarafında ne ile sindirildiklerini bilemiyoruz.
*****
Her seferinde pozitif ayrımcılık diyoruz değil mi?
Neden? Çünkü bu toplumda kadın olarak erk sahibi olmak erkeklere nazaran kat kat zordur. Emeği kadın verir, kapı kapı kadın dolaşır, oyları kadınlar toplar ama parsayı erkekler götürür.
O nedenle pozitif ayrımcılığı devreye sokarız.
Olası bir seçimde ise, kadın olsun çamurdan olsun diye bakarız.
Sibel Gönül o kürsüde kadın olduğunu unuttu.
Başbakandan el almış, il başkanından talimat almış bir şekilde yönettiği kongrede, AKP‘de olmayan demokrasinin ruhuna
Fatiha okudu.
*****
Benim anlamadığım, madem Oya Tunçel ve ekibi kendine bu kadar güveniyordu, neden adaletli bir yarış olması için çabalamadı?
Sultan Öztürk‘ün listesinde o partili vardı, şu partili vardı diyor. Sormazlar mı adama sen uzaydan mı geldin diye?
Hepsi bir yerden gelecek elbet. Akp‘nin kökü mü var ki, köküne bakıyorsun. Bakınız en yakın örnek ANAP…
Nerede şimdi o başroller? Hepsi gücün olduğu adreste yani AKP‘de…
Oya hanım nerede…? AKP‘de. Şaşırmadık değil mi?
Bugün Sultan Öztürk‘e yapılan, Oya hanıma yapılsaydı acaba n‘olurdu? Hiç empati yaptı mı merak ediyorum.
Özel hayatı didik didik edilseydi, bu partinin sırtından elde ettikleri deşilseydi mesela..! Şimdi ibre kendisinden yana ama yarın ne olacağını kim bilebilir?
Öyle bir an geldiğinde eminim Sultan Öztürk kadar cesur davranamayacak, ben adayım bile diyemeyecek.
Sultan Öztürk‘ün göğsünü gere gere adayım demesi, tüm baskılara, linç edilmelere rağmen adaylıktan çekilmemesinin nedeni de bu değil mi?
Önce kendine güveni, sonra gerisinde gayri meşru işlerinin olmayışı.
*****
Sultan Öztürk Akp‘de çalışma yaptığı dönemlerde bir şeyi iyi analiz edememiş.
AKP‘de demokrasinin “d”si yok!
Dolayısıyla kendi düşüncesiyle aday olma şansı da yok!
Bu partide sürüden ayrılanı kurt kapmıyor, kurtlar parçalıyor.
Kadınsanız kadınlığınızı bileceksiniz. Yok öyle ben de varım demek…!
Mahmut Civelek-Sibel Gönül-Oya Tunçel üçlüsünü
“İleri demokrasi” uygulamalarından dolayı tebrik ediyorum.