Yaşadığımız kentin artık ruhu bitti.

İddialı bir saptama olduğunu düşünenlerle düşüncemi paylaşmak istiyorum. Önce bazı hatırlatmalarla, olaya geniş açıdan bakalım.

Herkesin malumu olduğu üzere, Akp hükümeti yürütmenin başına geçtiği günden beri el atmadığı, kadrolaşmadığı kurum kalmadı.

Buna zaman içinde yargıyı da kattı. 

Yerelde ve genelde, hükümet yanlısı olanlar, kendi işine gelmeyen karar alan hakim ve savcıları  sürdüler, itibarsız yerlere atadılar, daha olmadı önceki görevlerinin altı vazifelerle cezalandırdılar.

********** 

Buna dayanamayan ve emekliliği dolanlar da şerrine lanet istifa ettiler.

Biz de Kocaeli olarak benzer olaya şahit olduk .

Mesela İzmit belediye başkanlığı 30 dakikada el değiştirdi.

’Meslek hayatımda ben böyle seçim yaşamadım, bu içime sinmiyor‘ diyen hakim de bunlardan biri. Bunu neden hatırlattım? 

Yasama ve yürütmenin freni yargıdır. 

Hükümetler ve iktidarlar bazen yanlış işlere bilerek yada bilmeyerek bulaşabilirler. İşte tam o noktada demokrasi ile yönetilen devletlerde, yargı devreye girer. Kamu adına, kamu yararı olmayan işleri durdurur. 

Yani hepimiz adına yasal görev yapar. 

Başta Balıkesir Seka olmak üzere, yüzlerce kamu malının ’ben yaptım oldu,verdimse ben verdim‘. ’O işi bizim Çalığa söz verdim‘ mantığı ile demokrasinin olmadığı ülkelerdeki diktatörlüklerin bizde de olduğunun bilincindeyim ve yalnız da değilim.

Bu kanunsuz işlere bulaşanların şu anda olmasa da, 

yarınlarda hesap verecekleri hususunda hiç şüphem yok. 

Gelelim kentin ruhunun kayboluşuna…

**********

Eskiden Beldelerimiz vardı. O beldenin gençleri kendilerine hedef  koyarlardı. Yaşadıkları beldede siyaseti seviyorsa ve sosyal bir insansa partisinin belde başkanlığında görev alır, kendini sevdirir bir gün gençlik kolu başkanlığı, ilçe başkanı, meclis üyesi, hatta belediye başkanı olma gibi hedefler edinir, kendini yetiştirirdi.

Bu hedeflerin yanı sıra, bu sayede o mahallelerde ve sokaklarda herkes birbirinden haberdar olur, arkadaşlık, dostluk ilişkileri gelişir, çeşitli aktivitelerle bağlarını güçlendirirlerdi. En azından bu işlere faydası olurdu.

Akp‘nin ileri demokrasisi sayesinde kimseye sormadan ’ben yaptım oldu‘ anlayışıyla şimdi beldeler sıradan yer oldular. Böylelikle genç nesillerin bir uğraşısı, bir hedefi ellerinden alınmış oldu.

Bizi yönetenlerin vardır bir hesabı diyerek, bir başka boyuta geçmek istiyorum:

********** 

Bir hedef daha vardı sosyal ve sportif anlamda adı KOCAELİSPOR olan.

Bir zamanlar pişmaniyemizin bile önüne geçmişti.

İlimiz gençleri şöyle dursun, ülke gençlerinin formasını giymek için yarıştığı takımımız artık yok. Bırakın büyük illeri, kasabalar bile dalga geçiyor KOCAELİ SPOR ile. Oysa KOCAELİSPOR bu kentin çimentosuydu. 

Ve yine bu kentte yaşayan tüm gençlerin hedefiydi o yeşil siyahlı forma. 

Ama artık o da yok!

Kocaeli ili, başta futbol olmak üzere, pilot bölge olan 4 ilin içinde.

Yani potansiyel var destek yok! 

Neden yok? Kocaelispor kime nasıl batıyor? Bilen yok!

Bu kentin havasını suyunu, yetişmiş insan gücünü acımasızca kullanan büyük fabrikalarımız var. İsteseler takımımızın ayağa kalkması hiçte zor değil.

Utanırlar mı bilmem ama Sabancı Grubu, Pireli, Nuh çimento, Hyundai, Ford, Hayat Kimya, Tüpraş ve sayamadığım daha yüzlercesi…

Eskişehir‘in bir ETİ‘si olamadı hiç biri.

Büyükşehir Belediyesi ve kentin üst düzey yetkilileri KOCAELİSPOR‘un elinden tutmadı gitti. Bu kente gelip kurulmuş, havamızı mikrop yuvasına çevirmiş devasa bütçelere sahip fabrikaların kentin takımını ayağa kaldırmak için harekete geçiremeyen anlayışa diyecek söz bulamıyorum. 

Sizin anlayacağınız sporda da hedefi kalmadı gençlerin.

**********

Peki ilimizle ilgili bu aidiyetsizlik sizce normal mi?

Bence normal. Bakın Büyükşehir yapılanmasına… 

Üst düzey yetkililerinden %90‘ı ilimizden değil.

İnanmıyorsanız gidin belediyeye araştırın, bakalım imza yetkilisi kaç tane bu kentin insanını bulacaksınız? Bu da yetmiyormuş gibi bir de yüz yıllık Keltepemiz oldu Kartepe… 

Üstelik 49 yıllığına bir kişinin emrine kapatılmış KELTEPE! 

Paran yoksa wc bile yok! Kartepe‘ye değil araç park etmek, şöyle bir dolaşmak bile sıfır noktasında. 

Allahtan senede bir gün LALE FESTİVELİMİZ var da, az da olsa kentlilik bilincini yaşıyoruz. Lale festivalinin ne kadar isabetli olduğuna karar vermiş bulunmaktayım. Neden derseniz?

Sekapark film platosuna rolünü oynamak için gelen Türk sinemasının Sultanı Türkan Şoray, bizim laleleri görünce dumura uğramış.

’Aa bunları Hollanda‘dan mı getirdiniz yoksa?‘diye soruvermiş.

O an ortalığı derin bir sessizlik bürüse de, Sultanımızı şaşırtmayı başaran yetkililerimiz büyük bir alkışı hak etti. En azından Sultanımız bundan sonra Kocaeli deyince aklına ilk gelen LALE olacak.

**********

Kentimizin değerlerini bir bir yitirdik.

En belirgin özelliğimiz olan PİŞMANİYE derseniz ayaklar altında.

Yeni nesile pişmaniyeyi tattıramayanların beceriksizliklerine,

Sonunuz hayır olsun diyorum.

İki firmadan bir tane olupta, pişmaniyemizi Kocaeli ile bütünleyemediler.

Kimin ineği daha sütlü diye çekişmekten başka bir adım ilerisini göremediler.

İzmit Belediyesinin büyük çabaları sonucu yaptığı demir yığını 

’ucube‘ heykele alkış tuttular.

İktidardan yana olursak, sırtımız yere gelmez gibi basit hesaplara girdiler.

Sırtları pektir belki bilemem ama bizim başımız ağrıyor bilsinler.

Hala pişmaniyeyi yıllar evvelinde rahmetli Kemal Sunal‘ın, 

İzmit tren garındaki üç beş saniyelik repliğiyle hatırlıyoruz, 

hala bununla övünüyoruz.

Üstüne bir şey koyamamaları canımızı sıkıyor, pişmaniyeyi gözden düşürüyor.

Ne diyelim? Bu kente acımayanlara, bu kentin değerlerine sahip çıkmayanlara,

Pişmaniyeyi bireyselleştirenlere biz acıyacak değiliz.

**********

Aslında hayat mücadelesinden dolayı yeterince kafamızı kaldıramıyoruz.

Bir dolaşın ilimizin çeperlerini kenar köşesini. 

Her ilden kopmuş gelmiş insanlarla doldu etrafımız.

Lafımız yok tabi gelsinler ama bizi yönetenlerin öncelikli işi nedir?

İnsanları doğduğu yerde ikamet ettirmek, istihdam sağlamak değil midir?

Kim ister bir tas çorba için memleketini, yaşamını değiştirsin,toprağından ve kültüründen kopsun? 

Bizi yönetenler o bölge insanını destekledi, yatırım yaptı da biz mi karşı çıktık? Şimdi hem gelenler yardıma muhtaç hem de geldikleri yerler onlara muhtaç. İşsizlik derseniz aldı başını gidiyor.

Bunu fırsat bilen bazı aç gözlü sermaye, ücret ve sosyal hak konusunda taviz vermiyor. Gel de bu insanın hayat mücadelesi yanında bir de kente aidiyetlik bekle. Aidiyetlik unsurları olan Kocaelispor, pişmaniye, şirin beldeler, Keltepe gibi öğeleri bir bir ortadan kaldırdıktan sonra bu artık zaten imkansız.

Hepsinin ruhuna Fatiha dediler! 

Bu kenti ’ortaya yap bir karışık‘ karmaşasına benzettiler.

Bu karışıklığın müsebbipleri buyursun ’ortadan‘ yesin. 

Yesinler, sonra da kına yaksınlar ’ellerine ellerine‘…