Birileri ister kabul etsin ister etmesin bir korku toplumuna doğru gidiyoruz. Korkuyor bu ülkenin insanları. Hem de çok korkuyorlar ve daha da önemlisi geleceklerinden endişe duyuyorlar.
Karşınızdaki insanlarla biraz konuştuğunuzda ya da konuşabildiğinizde bunu hemen anlayabiliyorsunuz.
Konuşamayanlar da var. Onlar da yazmaya çalışıyorlar. Yazdıklarında nasıl bir korku içinde olduklarını satır aralarında hissedebiliyorsunuz. Bazıları ise korktuğunu açık açık söyleyebiliyor.
İşte bir okurumuzun el yazısıyla yazıp postaya verdiği bu mektuptaki gibi. Okuyucumuz gönderdiği mektupta ’Ülküm Asiltürk‘ adını kullanmış. Ama bunun sahte isim olduğunu da belirtmiş. Buram buram korku ve endişe kokan bu mektubu sizlere aktarmak istiyorum.
Nasıl bir korku toplumuna doğru gittiğimizi çok açık seçik gösteriyor bu mektup.
******
Sayın Güngör Arslan;
Bu mektup elinize geçebilir mi bilmiyorum. Gönlüm isterdi ki bu mektubu kendim elimle getirip, konuşmak. Yapamadım. Korktum… İnanın kendim için değil, vatanım için canım sağ olsun, sevdiklerim ve ailem için korktum. Paşaları, gazetecileri, kendinden olmayanı kendi dilleriyle bertaraf eden bir iktidar var. Bu mektubu yayınlayabilir misiniz bilmiyorum. Benim tek başına bir gücüm yok. Bana göre Kurtuluş Savaşı‘ndaki gibi kuşatıldık. Uyanmamız lazım. Bu mektup suç unsuru mu bilemiyorum. Sizden ricam sivil örgütlere, bütün partilere (AK Parti dahil) fakslamanız. Bir de mümkünse Uğur Dündar, Yılmaz Özdil Bey‘e, mümkünse tüm gazetelere fakslayın. Bu can çekişen bir Türkiye‘nin feryadıdır. İnanıyorum ki iyi bir tabip bizi iyileştirecek. Atalarımız gibi tek yürek, tek yumruk olup, vatanımızı koruyacağız. Bugün sözümüz bu iktidara, aynısını yaparsa yarın başka iktidara.
Sürülecek, güdülecek koyun sürüsü olmadığımızı görsünler. Onlar bizden korksun, biz onlardan değil. Onları başa getiren bizleriz.
YAZAN TÜRKİYE
Gelecek nesillere tam bağımsız, laik, özgür, Cumhuriyet‘in tüm değerlerine sahip çıkan bir ülke bırakmak dileğiyle…
Merhaba Türkiyem, merhaba Türkiyemin güzel insanları;
Bu mektubu yazıp yazmamak arasında çok bocaladım. Ülkemiz, vatanımız için bir şeyler yapmalıyız diye düşündüm durdum. Ülkemiz dış güçler ve iç güçler tarafından karanlığa, uçuruma sürükleniyor. Uyanmanın, silkelenmenin zamanı, geç bile kaldık. Ben kim miyim? Bu ülkenin bir ferdiyim, şehidim, şehit anasıyım, gaziyim, lazım, çerkezim, tatarım, abazayım, gürcüyüm, kürdüm, ermeniyim bu ülkenin bir ferdiyim. Bu mübarek Ramazan ayında düşündüm, yüce rabbim, atalarım, şehitlerim, ’olanları görmediniz mi, duymadınız mı‘ derlerse onlara ne cevap veririz. Lütfen bu satırlarım herhangi bir siyasi partiye, etnik gruba mal edilmesin. Ben Türkiye‘nin sesiyim. İnanıyorum ki,  vatanın tüm fertleri gerçekleri bilseler tek yumruk tek yürek olup bu vatan için canlarını, kanlarını veren atalarının ruhları için hesap sorarlar.
Ülkemiz kararıyor. Benim derdim kul hakkı yenmiş, yetim hakkı yenmişle değil. Bir iki sene önce bursla okuyan çocuklarının trilyonluk 5-6 villaya sahip olmalarıyla, 16-17 yaşında çocukların şirket, gemicik sahibi olmalarıyla değil. Onlar nasıl olsa rabbime hesap verecekler. Türkiye olarak hesap soramazsak da bu dünyada, öbür dünyada ellerimiz yakalarında. Hakkımızı HELAL etmiyoruz.
Benim derdim VATANIMLA. Güzel ülkemiz satıldı, peşkeş çekildi. Bankalarımız, fabrikalarımız, telefonumuz, arazilerimiz her şeyimiz yabancılara peşkeş çekildi. İstihbaratımız bile yabancıların elinde. Karıştırılmadık bir kurum kalmadı. Herkes perişan. İnsanlar yoksullaştırılarak AKP‘ye muhtaç hale getirildi. Kendi dinleri imanları para oldu. Kendi kasalarını, ceplerini doldururken, fabrika, işyeri kurmayıp, kuru erzak, kömürle yoksul halk kandırıldı. İnsanlar cinnet geçiriyor, intihar ediyor, ailesini çocuklarını öldürüyor. Bunları görmeyip ’ekonomi iyiye gidiyor‘ diye bizlerle alay ediyorlar. ’Siz öldürmesini iyi bilirsiniz‘ dedikleri İsrail‘e sınırlarımızı 40 yıllığına kiraya vermeye kalkıyorlar. Şimdi değiştirmeye çalıştırdıkları, istediklerini yaptıramadıkları ANAYASA MAHKEMESİ, DANIŞTAY‘A dua edelim yoksa sınırlarımız İsraillilerin elindeydi. Vatanımızı koruyan, teröristle savaşan askerlerimizi terörist yapıp, terörist başına sayın, askerlerimize kelle dediler. Irak savaşına askerlerimiz girmedi, izin vermedi teskere çıkmadı diye. ABD ile birlikte ordumuza bir sürü komplolar düzenlediler. Amaçları ordumuzu zayıflatmaktı. AKP bu oyuna alet oldu.
Habur olayı bile bu Anayasa‘ya HAYIR demeye yeter. Teröristleri törenlerle karşılayıp devletin, savcısını, hakimini, müsteşarını teröristlerin ayaklarına götürüp, ÖCALAN‘ın emriyle geldik diyeni serbest bıraktılar. Tek suçları doğruyu söylemek, yazmak olan akademisyen, gazetecileri tutukladılar. Hangi adalet?
Hak arayan TEKEL işçilerinin üstüne biber gazı sıktılar..
Bu mu adalet?
Hak isteyen çiftçiye ’‘Ananı da al git‘‘dediler.
Bu mu adalet?
Kürt açılımı diyorlar, hangi yüzle. Çocuklar hala derelerden donlarıyla geçip okula gidiyor, bu mu adalet? Kız çocukları parasızlıktan töre diye inek parasına satılıyor, bu mu adalet? Anneler, babalar organlarını satıyor, bu mu adalet? Okumak için inşaatta çalışan, 20 TL için canından olan çocuklar varken bu mu adalet?
İşyeri açmazken, çalışanları işten atıp sokağa atmak, bu mu adalet?
Gücün varsa toprak reformu yap, toprak ağalarına kul köle etme o yöre halkını.
Bizleri Kürt- Türk diye ayırmaya kalkıyorlar. Kürt halkıyla teröristi bir tutuyorlar. Bilmezler mi ki hepimizin yengesi, eniştesi, dostu, arkadaşı Kürt. Bizleri nasıl ayıracaklar. Oyuna gelmeyelim. Bizi güdülecek sürü zannediyorlar. Sürü olmadığımızı gösterelim.
Büyük Ortadoğu Projesi altında ülkemizi bölmek, parçalamak istiyorlar. AKP hükümeti bu suça ortak oluyor. Yargılanacaklarını bildikleri için Danıştay, Anayasa Mahkemesi üyelerini değiştirmeye kalkışıyorlar. Kendileri için anayasa yaptılar. AKP, bakanları tehdit ediyor, ’evet demeyenin aklından zoru var‘ diyorlar.
Evet Türkiye aklını kaybedip sizleri seçti. Dinimizi, imanımızı kullandınız. Oysa İslam dini Allah ile kul arasındadır. Umarım tüm Türkiye‘nin aklı başına gelmiştir. Kardeşlerim bunları durdurmanın tek yolu sandığa gömmektir. Kadınlarımızı kullanıyorlar. Analarım, bacılarım, ablalarım karalamaya çalıştıkları ATATÜRK olmasaydı, bugün çoğumuz 3-4 eşli olurduk. Bırakın eşinizle, sevgilinizle el ele dolaşmayı 3-4 adım gerisinden yürür, perde arkasından evet diyerek evlenirdiniz. Okumak, çalışmak mı haşa kadınlara haramdı. Çarşafsız dışarıya çıkamazdınız. Bu mu istediğiniz? Güzel Türkiyem gelin uykudan uyanalım, çok geç olmadan.
Türkiyem işsizlik, yolsuzluk, vergi artışları, kredi kartı durumları, açılım, saçılım, soykırım tartışmaları, kurumlar arası çatışma, insanların ruh sağlığını bozuyor. Sokağa çıktığımızda herkesin yüzü asık. Türkiyemin tepesinde hukuk tanımayan bir iktidar var.
Cinayet, intihar, yoksulluk çığ gibi artıyor. Millet kesiyor, doğruyor ya da intihar ediyor, yaşama sevincini yitirdi. Emekli, işçi, çiftçi, memur, esnaf, öğrenci, şehit anaları… Herkes ağlıyor. Üretimden, yatırımdan, işsizlikten, yoksulluktan, istihdamdan bahseden yok, icraat yok. AKP hükümeti %48‘i benim mantığıyla Devlet babamızın malını satıyor, yabancılara peşkeş çekiyor. En az %52 olarak hakkımızı helal etmiyoruz. Satıp borçlarımızı bitirdiler mi? HAYIR. Son 60 yılda yapılan borçların 4 katını 8 yıllık iktidarlarında yaptılar. Hakkımızı nasıl helal edelim.
Demokrasimize, milletimize, cumhuriyetimize, milletimize karşı en puslu en haince planları hazırlayıp tuzak kuruyorlar. Hep aynı filmi oynatıyorlar. Çıkmaza girdiler mi? Sıkıştıkça Darbe. İktidar sürekli kurnazı oynuyor. Bir tek dokunulmazlık hakkını kendinde görüyor. Asgari ücretliden, senden benden kestikleri vergilerle aldıkları kömür, erzak yardımını utanıp sıkılmadan kendi ceplerinden vermiş gibi davranıyorlar. İktidar ve yandaşları sürekli kurnazı oynuyorlar. Yalan haberlerle bilgi kirliliği, imzasız mektup oyunlarıyla bizleri kandırmaya çalışıyorlar. Gözümüzü dört açalım, kanmayalım. Bu vatan hepimizin. Vatandan kutsal daha ne var. Ülkemizdeki gerginlik hala iktidar partisinin aklını başına getirmiyor. Ülkemizin gerginliğini bile kendi oylarını yükseltmek için kullanıyorlar. Hepsini rabbime havale ediyorum. AKP‘ye oy veren kardeşlerim, kendi menfaatleriniz o kadar mı gözlerinizi kararttı ki çocuklarınızın, torunlarınızın geleceğini karartanları göremiyorsunuz. Gözünüzü açmanın zamanı gelmedi mi?