Kolay mıydı o dönemler? Değildi elbet?
Daha evliliklerin başında başladı zorluklar.
Gurbet ele çıktılar; bir kanepe, bir yorgan…

Diyarbakır`da ağabeyimi, Balıkesir`de de beni dünyaya getirdiler.

Geçim öyle kolay değildi elbette.

Bir örgü makinesi aldılar... Annem gündüzleri örgü örer, babam da iş dönüşü anneme yardımcı olurdu.

Ağabeyim bile küçük  elleriyle ip sarıp evin geçimine katkı sağlardı.

Ben pek bir ufaktım, hayal meyal hatırlıyorum.

Ama hatırladığım çok net bir olay var...

O dönemler oyuncak denen şeyler ya annemizin eski kumaşlarından yaptığı bez bebekler ya da ahşaptan yapılan tahta arabalardı…

Ağabeyimin gözü gibi baktığı bir arabası vardı. Yokluk işte…

Bacaksız bir velet olan ben, o çok değerli arabanın üstüne basıp kırmıştım.

Bu olay hala dün gibi aklımda. Çünkü biliyorum ki o araba çok değerliydi.

***

Teknoloji mi? Elbette günümüzle yan yana gelemeyecek kadar uzak bir kavram.

Patiskalardan yapılan çocuk bezleri, kaynatılarak elle yıkanan çamaşırlar…

Ah sevgili anacığım... Üçüncü çocuğu çok istemiş.

Ama o günkü şartlar karşısında sadece istemekle kalmış.

Eğer teknoloji şimdiki gibi olsaydı, annem de Sayın Başbakanımız`la aynı fikirde olurdu…

3 çocuk da neymiş, 5 tane doğuruverirdi…

Baksana Başbakanımız bile çıtayı 3‘ten 5 çocuğa çıkarmış.

İyi de Başbakanımız 3 çocuk, 3 çocuk demiyor muydu?

Hayır efendim, o açıklama mazide kaldı… Artık 5 çocuk.

Millet olarak zamma alışık olduğumuz için Başbakanımız çocuk meselesine de bir zam yapıvermiş. Allah razı olsun ondan.

Biz genellikle yapılan zamları pek sorgulamayız, koyun gibi güdülürüz.

Hemen kabul ederiz ama bu sefer hakikaten itiraz edilebilecek bir durum yok.

Çok yerinde ve doğru gerekçeyle yapılmış bir çocuk zammı bu.

Gerekçenin açıklamasını çok güzel ve açık bir dille anlatmış Sayın Başbakanımız.

***

Efendim, kendilerinin muhterem eşi 4 evlat yetiştirmiş.

Bu 4 evladın bezlerini ve çamaşırlarını kaynatıp elle yıkıyormuş.

“Şimdi çamaşır makineleri var. 5 çocuk bile olur” demiş Sayın Başbakanımız.

Anlayacağınız olay sadece çamaşır makinesi.

Ah anam, senin de olsaydı çamaşır makinen, sen de evlat sayını beşlerdin.

Bu milletin zaten en büyük sorunu çamaşır makinesi.

Bu milletin asgari ücretle geçinme derdi yok…

Bu milletin asgari ücretle çocuk büyütme derdi de yok…

Hele bu beş çocuğa bir gelecek hazırlamak gibi kaygısı hiç yok…

Bunların hepsini bir çamaşır makinesi çözümlüyor.

Karnı mı aç çocuğun?

Getirin çamaşır makinesini…

Kitap, defter, kıyafet ve bilumum diğer ihtiyaçlar?

E kolay, getirin çamaşır makinesini…

Üniversite dönemine hele hiç gitmiyorum, o dönemde de herhalde bir bulaşık makinesi eklenir.

Takdir edersiniz ki bir çamaşır makinesi kurtarmaz artık, yanına bir makine daha gerekli.

Allah`a şükür makine üretiminde sorun yok memleketimde.

Kafama takılan tek şey şu .
Benim memleketimde hala çocuk işçiler var.
Benim memleketimde hala çocuk gelinler var.

Benim memleketimde hala sokakta yatan çocuklar var.

Bunlar için de bir makine üretebilir misiniz?

Ama anladığım kadarıyla Sayın Başbakanımız yeni bir nesil istiyor.

Bir hatırlatma yapmak istiyorum, iş eğer çamaşır makinesi ise bu memlekette evlerinde hala çamaşır makinesi olmayanlar da var.

Benim de katkım olsun, bir önerim olacak…

‘5 çocuk yapana, 1 çamaşır makinesi bedava` kampanyası başlatalım.

Ne dersiniz? Gerçi ben bu kampanyaya yetişemem ama siz siz olun böyle bir kampanya onaylanırsa sakın kaçırmayın…